Fragmenty reportażu Katarzyny Szyngiery i Mirosława Wlekłego z podróży do Francji i Belgii

Dodaj komentarz
Uncategorized

imgp7814Msza odbywa się w kościele Saint-Nicolas-du-Chardonnet, w pobliżu katedry Notre Dame w Paryżu. W 1977 roku siłą zajęli go lefebryści i okupują do dziś. Nie akceptują zmian Soboru Watykańskiego II, księża odprawiają msze w łacinie i zwróceni są tyłem do wiernych.
– Podziwiam was, Polaków, że wciąż bronicie swojej tożsamości, nie poddajecie się Brukseli. Gratuluję! – mówi Sophie, parafialna księgarka.

 

imgp7854– Ale dlaczego nie! Ja marzę, żeby mój syn, mój wnuk został któregoś dnia prezydentem – twierdzi M.Lhaj Thami Breze, odpowiedzialny za edukację w Stowarszyszeniu Organizacji Islamskich we Francji (UOIF)). – Dlaczego nie? Co przeszkadza? Są już posłowie, mamy ministrów w rządzie, w miastach muzułmanie są zastępcami merów… Więc dlaczego pewnego dnia, pewien Muhammed, pewien Ahmed, który jest muzułmaninem, a który działa w ramach francuskich ideałów, nie miałby zostać prezydentem.

 

imgp7868Ksiądz Aurelien Saniko zorganizował w kościele ucztę z okazji przerwy w ramadanie dla sześciuset osób. – Jezus przyjmował wszystkich – przekonał radę parafialną.
– Czterystu muzułmanów w kościele razem z chrześcijanami i Żydami! – opowiada z entuzjazmem. – Chór katolicki śpiewał pieśni religijne. Chór muzułmański też śpiewał. Potem zabrałem głos, opowiadałem o katolikach, o Jezusie, o poście w chrześcijaństwie. Imam mówił o sensie ramadanu. Potem razem jedliśmy. Aby poznawać ludzi, trzeba wychodzić im naprzeciw.

imgp7898Bahar Kimyongür, działacz na rzecz praw człowieka, pisarz polityczny z Brukseli (na zdjęciu z reżyserką spaktaklu Katarzyną Szyngierą): – Już ponad sześciuset Belgów, w większości pochodzenia marokańskiego, trafiło do Daesz. Ponad setka nie żyje. Wyjeżdżali w 2013, 2014 roku i nikt nie widział w tym nic złego. Didier Reynders, minister spraw zagranicznych, stwierdził, że będą bohaterami, bo walczą przeciw dyktaturze Baszszara al-Asada. A wicepremier Laurette Onkelinx porównywała te wyjazdy do walki z faszyzmem w przedwojennej Hiszpanii. I nikt się nie obawiał, że belgijska młodzież będzie budować emirat z an-Nusrą lub kalifat z Daeszem. Aż wreszcie zobaczyliśmy w telewizji nagranie Państwa Islamskiego jak Belgowie z Antwerpii i innych miejsc ucinają głowę szyickiemu żołnierzowi. Nie mieli porządnego noża i męczyli się z tą głową przez trzy minuty.

 

IMGP7929.JPG– Bardziej trzeba obawiać się, że Arabia Saudyjska, gdzie jest przymus modlenia i ubioru, ten swój sposób na islam eksportuje do innych krajów – opowiada nam brukselski imam Jamal Habbachich.

W Belgii zaczęło się tak: w 1967 spaliło się wielkie centrum handlowe „Inovacion” w Brukseli. Zginęły 323 osoby. Ówczesny król Arabii Saudyjskiej w swej hojności wypłacił odszkodowania rodzinom ofiar. Z wdzięczności król Belgii ofiarował teren w parku St. Cinquantenaire. W pobliżu instytucji Parlamentu Europejskiego stanął tam Wielki Meczet, gdzie Saudowie przez długi czas szerzyli ideologię wahhabicką.

 

imgp7966Gdy miał piętnaście lat, przyszedł do matki z poważną miną i oznajmił: „Mamo, przeszedłem na islam”. Véronique nie widziała problemu, bo Sammy, w przeciwieństwie do niej, sporadycznie praktykującej chrześcijanki, nigdy nie przestawał się modlić. Jedyna różnica, że nie robił już tego u katolików, lecz u muzułmanów.

– To był impuls, moment. Katolik, hop, muzułmanin. Z praktykującego katolika w praktykującego muzułmanina. Totalnie praktykującego. W domu miał dywan, modlił się pięć razy dziennie – wspomina Véronique. – Nie mogłam się spodziewać, gdy miał piętnaście lat, że osiem lat później wyjedzie na wojnę.

 

 

 

imgp7899Już 80 chłopaków z brukselskiej dzielnicy Molenbeek wyjechało na dżihad.

– W dniu wyjazdu Anisa czekałam na sygnał policji, aż powiedzą mi, że zatrzymali go i mogę go odebrać – wspomina Géraldine. – Nie zrobili nic! Dopiero kiedy wyjechał, policja się obudziła: „Trzeba zawiadomić specjalny departament”. Specjalny departament, który jest czynny tylko od 8 do 16, bo to departament administracyjny. A więc okazało się, że w Belgii nie można się radykalizować przed 8 i po 16. Spytałam, dlaczego go nie zatrzymali. „Bo był już dorosły”.

A może było to im na rękę? Lepiej żeby tacy młodzi ludzie wyjeżdżali do Syrii? Raz mi to zresztą powiedzieli: „Młodzi, którzy chcą jechać do Syrii, to problem. Kiedy jadą do Syrii, problem jedzie do Syrii też”.

 

imgp7668– Eh, byłbym nieszczęśliwy, gdybym żył w Polsce. Czy ewangelia mówi, że trzeba odrzucać innego? Może pewnego dnia będzie tu większość muzułmanów. Ale to z powodu przepływów migracyjnych, a nie jakieś przebiegłego planu. Kiedyś nie było Bretończyków w Paryżu. Teraz są Bretończycy, zajmują stanowiska, świat się nie wali. Tak samo może być z muzułmanami. My tutaj w Saint-Denis jesteśmy laboratorium, gdzie uczymy się żyć razem – opowiada ksiądz Jean Courtadiere z podparyskiego Saint Denis.

 

hasna_foto– Mają różne motywacje – mówi o młodych Francuzach przyłączających się do ISIS Hasna Hussein, socjolożka z Obserwatorium ds. Radykalizacji (FMSH) w Paryżu. – Wielu nastolatków decyduje się to zrobić po prostu dla przygody. Organizują sobie wyjazd paczką. Bo, co charakterystyczne dla francuskich nastolatków, którzy udają się do Syrii, to ich wyjazdy w grupie. Jadą zwiedzić kolejny kraj, turystycznie, a tym razem w dodatku czeka ich jeszcze przygoda. Kalifatowi daleko do utopii. Jednak część osób tam docierających stwierdza: „Tego mi było trzeba!”. Wyjazdy młodych ludzi na wojnę są też związane z grami wideo, filmami science-fiction, którymi się emocjonują.

 

partiaislam– Jak chodziłem do szkoły, to zabierano nas do kościoła i musieliśmy zjadać hostię. Bo szkoły w Belgii są katolickie – opowiada nam Redouane Ahrouch, brukselski radny partii Islam, która chce wprowadzenia w Belgii szariatu. – Tak, to moje prawo. Dlaczego ja miałbym akceptować ich prawo, prawo ateistów? Czy jeśli oni mówią, że można chodzić nago, to mam iść nago? – pyta.

 

Rusza nabór w konkursie mikrograntowym na przedsięwzięcia z zakresu edukacji kulturowej – edycja 2017

Dodaj komentarz
Uncategorized

Konkurs mikrograntowy to jeden z elementów trzyletniego programu Struktury Kultury realizowanego w województwie kujawsko-pomorskim przez Teatr Polskim im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy w ramach ogólnopolskiego działania Narodowego Centrum Kultury „Bardzo Młoda Kultura”. Jest to wieloletni program wspierania edukacji kulturowej. W konkursie mogą wziąć udział pedagodzy, nauczyciele, animatorzy, trenerzy, artyści, liderzy lokalnych społeczności, projektanci działań społecznych, kuratorzy, osoby fizyczne zajmujące się edukacją kulturową poza ramami instytucjonalnymi oraz szkoły, domy i ośrodki kultury, instytucje kultury i artystyczne, organizacje pozarządowe, spółdzielnie socjalne. Warunek konieczny to przystąpienie do konkursu w tandemie KULTURA + OŚWIATA. Dofinansowanie otrzymać mogą przedsięwzięcia z zakresu edukacji kulturowej opracowane przez zespoły złożone z minimum jednego przedstawiciela oświaty i jednego kultury, którzy wspólnie zrealizują swoje projekty.

Budżet konkursu w 2017 roku wynosi 163 800zł.

Konkurs będzie miał swoją kolejną odsłonę również w 2018 roku.

W II edycji przewidujemy realizację ok. 20 zwycięskich projektów, dofinansowanych w kwocie maksymalnej – 12 000 zł.

Udział w konkursie poprzedzony będzie 2 blokami warsztatów.

Harmonogram

Zgłoszenia na warsztaty – 01.02.2017-15.02.2017  Karta zgłoszeniowa

Ogłoszenie wyników (nabór na warsztaty) – 22.02.2017

Warsztaty

04-05.03.2017 blok 1
11-12.03.2017 blok 2
18-19.03.2017 blok 3
25-26.03.2017 blok 4

Termin składania wniosków w konkursie mikrograntowym – 14.04.2017

Ogłoszenie wyników w konkursie mikrograntowym – 21.04.2017

Realizacja zwycięskich projektów – 15.05.2017-20.10.2017

FORMULARZ APLIKACYJNY

 

Artystki współpracujące z TPB otrzymały Paszporty Polityki!

Dodaj komentarz
Uncategorized

Tak wyglądała wczorajsza gala wręczenia Paszportów Polityki, które – przypomnijmy – otrzymały artystki współpracujące z #TPB – Anna Smolar (reżyserka „Dybuka”) oraz Natalia Fiedorczuk – Cieślak (kompozytorka muzyki do spektaklu „Dybuk”).

W kategorii Teatr Paszport POLITYKI 2016 otrzymała Anna Smolar, co było nie lada zaskoczeniem dla artystki. „Za teatr kameralny i empatyczny” – uzasadniała Aneta Kyzioł, krytyk teatralny POLITYKI.

„Zawsze marzyłam o tym, żeby dostać nagrodę w kategorii Muzyka popularna, ale niestety nie udało się” – powiedziała Natalia Fiedorczuk-Cieślak odbierając Paszport POLITYKI 2016 w kategorii Literatura za powieść „Jak pokochać centra handlowe”.

Nadchodzące premiery TPB

Dodaj komentarz
Uncategorized

Szanowni Widzowie,

w kolejnych miesiącach tego sezonu szykujemy cztery premiery teatralne. Będziemy realizować spektakle: „Komuna Paryska” Weroniki Szczawińskiej, muzyczny spektakl o komunardzkiej idei wspólnego dobra; „Bóg w dom” Katarzyny Szyngiery, teatralny obraz islamofobii wywiedziony z przygotowanego na tę potrzebę reportażu po ubiegłorocznych zamachach terrorystycznych we Francji i Belgii; „Bankructwo małego Dżeka” Bartka Frąckowiaka, spektakl dla dzieci, ale i dla dorosłych, na podstawie książki Janusza Korczaka, będący przypowieścią o długu i jego rozmaitych kontekstach: nierówności, wojnie, przyjaźni, czasie; oraz „Solidarność. Rekonstrukcja” Pawła Wodzińskiego, spektakl, w którym Solidarność przedstawiana jest jako ruch horyzontalny, tworzony przez 10 milionów członków we wszystkich regionach Polski, na zasadach demokracji bezpośredniej.

Choć spektakle te są diametralnie różnymi propozycjami, zarówno pod względem formalnym, jak i tematycznym, to łączy je tożsamy punkt odniesienia, wspólny horyzont empatii i odpowiedzialności społecznej, troski o demokratyczny i równościowy projekt społeczny, którego wyznaczanie jest szczególnie potrzebne dziś, w dobie narastania konfliktów na Bliskim Wschodzie i w Północnej Afryce, kryzysie europejskiego projektu politycznego, wznoszeniu się fali prawicowego populizmu i nacjonalizmu. Teatr w tym kontekście stanowi publiczną przestrzeń, w której wyobrażane są alternatywy społeczne i polityczne, wizje lepszych, w pełni sprawiedliwych społeczeństw.

Zapraszamy do śledzenia naszej strony internetowej, na której będzie pojawiało się systematycznie coraz więcej informacji o poszczególnych realizacjach. Do zobaczenia w Teatrze.

O TPB w książce Bryce Lease „After ’89”

Dodaj komentarz
Uncategorized

13237624_1716335185271191_1189438912347934442_nNiedawno nakładem Manchester University Press ukazała się nowa książka Bryce Lease o polskim teatrze i polityce po 1989 roku: „After ’89: Polish Theatre and the Political”. W niej między innymi takie miłe słowa o naszym teatrze i programie:

„Paweł Wodziński i Bartosz Frąckowiak w 2014 roku połączyli siły, aby poprowadzić Teatr Polski w Bydgoszczy w innym niż dotychczas kierunku. Nowi dyrektorzy nie tylko weszli do instytucji z politycznym impetem i odpowiednim dla niego repertuarem, ale podjęli się też zmiany przeznaczenia samego budynku. Jest on teraz otwarty w ciągu całego dnia i wystawiane są w nim nie tylko wieczorne spektakle, co ma wzmocnić jego obecność w życiu publicznym. Oprócz wprowadzenia nowych godzin otwarcia, Wodziński i Frąckowiak zorganizowali debaty na tematy teorii postkolonialnej, demokracji i neoliberalizmu, a także rozpoczęli cykl warsztatów dla dzieci i dorosłych dotyczących wspomnianych motywów i tematów. Wodziński i Frąckowiak pokazują, że dyrektorzy teatrów muszą formułować własne reguły, żądania i cele, generować oryginalne pomysły oraz pracować nad zwiększaniem aktywności oraz powszechności teatru. Ta formuła rozwoju, obecna w Bydgoszczy, przyczynia się do powstania nowego, ekscytującego teatralnego modelu, który określa role polskiego teatru w XXI wieku, a to wymaga dokładnie takich zabiegów, jakie stosują nowi dyrektorzy”

Pomoc ofiarom cywilnym konfliktu w Syrii. Pieniądze ze zbiórki przekazane Polskiej Akcji Humanitarnej

Dodaj komentarz
Uncategorized

W ramach zbiórki publicznej Polskiej Akcji Humanitarnej, którą przeprowadziliśmy w Teatrze Polskim im. H. Konieczki w Bydgoszczy w dniach 16-18 grudnia 2016 roku udało się zebrać łącznie 1819,06 PLN. Serdecznie dziękujemy! Pieniądze z puszek zostały komisyjnie przeliczone i wpłacone na konto przez pracowników PAH. Celem zbiórki była POMOC HUMANITARNA OFIAROM CYWILNYM KONFLIKTU W SYRII.

Monika Stolarska w finale Konkursu Fotografii Teatralnej

Dodaj komentarz
Uncategorized

Monika Stolarska, fotografka #TPB, została finalistką II Edycji Konkursu Fotografii Teatralnej organizowanego przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego w dwóch kategoriach: teatralne zdjęcie sezonu oraz zestaw dokumentacyjny ze spektaklu, którego premiera miała miejsce w Polsce w sezonie 2015/16. Monika do konkursu zgłosiła zdjęcie z Robertem Wasiewiczem (Faust reż. Michał Borczuch) oraz zestaw fotografii ze spektaklu Krew na kocim gardle reż. Anja Suša. Laureatów konkursu poznamy 11 stycznia. Trzymamy kciuki! 🙂

monikastolarskaMonika Stolarska

Lubi włoską kuchnię i tanie podróże, rower, psy, skandynawskie kryminały, bez pamięci zadurzona w Indiach, kocha robić sobie selfie ze zwierzętami, słucha sporo muzyki i szaleje na punkcie serialu The Wire. Kiedyś mieszkała w małej wsi położonej w południowo – wschodniej Polsce. Dzisiaj robi doktorat ze Sztuk Pięknych na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

Zawodowe losy związała z działem muzycznym portalu Onet gdzie publikuje zdjęcia z wydarzeń kulturalnych oraz z Teatrem Polskim w Bydgoszczy. Stolarska fotografowała spektakle teatralne m.in. Krzysztofa Warlikowskiego, Pawła Wodzińskiego, Bartka Frąckowiaka, Wiktora Rubina, Weroniki Szczawińskiej, Wojtka Farugi czy Magdaleny Piekorz oraz koncerty takich artystów jak: Iggy Pop, Patti Smith, Nick Cave, Red Hot Chili Peppers, Portishead, Rihanna, Elton John, Katy Perry, Kraftwerk PJ Harvey czy Robbie Williams. Prywatnie wykonuje multimedialne projekty, które mniej lub bardziej opowiadają o życiu, małej podkarpackiej wsi, z której pochodzi .

Jej prace prezentowane były miedzy innymi w Muzeum Śląskim w Katowicach, Galerii Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki w Krakowie, Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, a także podczas Fotofestiwalu w Łodzi i Krakow Photo Fringe.