Rozpoczęły się próby do pokazu rezydencyjnego Mikity Ilyinchyka

Dodaj komentarz
Uncategorized

Swoją rezydencję artystyczną w Teatrze Polskim w Bydgoszczy rozpoczął Mikita Ilyinchyk – laureat ubiegłorocznej, pierwszej edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy za sztukę „Dark Room”!

Rezydencja teatralna Mikity Ilyinchyka realizowana podczas tegorocznej, XXI edycji Festiwal Prapremier jest jednocześnie nagrodą specjalną przyznaną przez Dyrekcję Teatru Polskiego podczas ubiegłorocznej gali AURORY.

Próby do pokazu rezydencyjnego właśnie się rozpoczęły.

Wrześniowe plany Teatru Polskiego w Bydgoszczy na rozpoczęcie sezonu artystycznego 2022/2023

Dodaj komentarz
Uncategorized

Wrześniowy afisz Teatru Polskiego w Bydgoszczy otworzy pierwsza z zaplanowanych w nowym sezonie artystycznym premiera – „Ameryka” w reżyserii Julii Holewińskiej. Następnie zaprosimy na spektakl inspirowany „Antygoną” Sofoklesa – „Ach, jeżeli przyjdę dać, tak okrutne, moje ostatnie pożegnanie” w reżyserii Klaudii Hartung-Wójciak. W drugiej połowie miesiąca na deski małej sceny TPB powróci uroczy „Plastusiowy pamiętnik” w reżyserii Leny Frankiewicz.

Podróż do „Ameryki” na otwarcie sezonu artystycznego 2022/23

fot. Tomasz Szerszeń

Pierwszą powakacyjną propozycją TPB będzie premiera „Ameryki” w reżyserii Julii Holewińskiej, do której tekst stworzyła sama Julia Holewińska wraz z Tomaszem Szerszeniem.

Na wykonanym piórkiem i atramentem rysunku América Invertida (1943) urugwajski malarz Joaquín Torres García przedstawia Amerykę Południową odwróconą do góry nogami – z perspektywy, do której nie przywykliśmy w polskiej szkole. To wyzwolicielskie dekolonialne spojrzenie, polegające na oduczaniu się oczywistości, podważaniu świętości, odkrywaniu skrytej przemocy i wpisanej w naszą kulturę i system społeczno-ekonomiczny opresji, jest inspiracją dla Ameryki.

Centralną postacią tej opowieści jest Witoldo Gombrowicz – argentyński pisarz, noblista, uciekinier z polskości, który zabiera nas w podróż po swojej ukochanej Ameryce Południowej i jednocześnie w głąb swojego nowego, nieznanego dramatu. Uwolniony od ciężaru swego kraju i języka, snuje opowieść o „nowej Ameryce, o nas wszystkich”. Wyraża w niej marzenie o ustanowieniu nowej kartografii, o zdekolonizowaniu myślenia, o konieczności wymyślenia nowych bohaterów na miarę „nowego wspaniałego świata”.

W narracji Gombrowicza pojawiają się: Kolumb, Maradona, Isaura i Amazonia – każde z nich wadzi się ze swoją własną opowieścią i, przede wszystkim, z historią kolonizacji i innych form opresji, stając w obronie rewolucyjnych i progresywnych wartości. W ich opowieściach Ameryka Południowa jest nie tyle egzotycznym miejscem uchodźctwa, ostatnim portem, co raczej przestrzenią wcielanych w życie utopii i codziennych rewolucji, które zachodzą tam wcześniej i gwałtowniej niż w Polsce. Polska bowiem przegląda się w Ameryce Łacińskiej niczym w lustrze – i na odwrót.

Premiera „Ameryki” odbędzie się w piątek, 9 września o godz. 19.00 na małej scenie TPB. Pokazy popremierowe zaplanowane zostały na 10 września o godz. 19.00 oraz 11 września – o godz. 18.00.

„Ach, jeżeli przyjdę dać, tak okrutne, moje ostatnie pożegnanie” czyli „Antygona” po bydgosku

fot. Natalia Kabanow

„Ach, jeżeli przyjdę dać, tak okrutne, moje ostatnie pożegnanie” to spektakl inspirowany „Antygoną” Sofoklesa, powstały na bazie zespołowego researchu i improwizacji – wytworzone na czas spektaklu tymczasowe muzeum migrujących obiektów żałobnych stanie się przestrzenią publicznego uprawniania upamiętnień i opłakiwania.

Jak i kogo upamiętniać? Dlaczego warto histeryzować i konspirować? Dlaczego Wenus z Milo jest atrakcyjniejsza bez rąk? Czy Antygona ożywa jako melodramat? Co można znaleźć na zwierzęcych cmentarzach, w lokalnych muzeach, pod bydgoskimi pomnikami i w strofach Sofoklesa? Jak nauczono nas antyku i pożegnań? Po co mistyfikować, wydobywać to, co nieistniejące i analizować „brak”?

Być może w momencie, gdy żałoba w przestrzeni publicznej staje się elementem polityk konserwujących i wykluczających, odzyskiwanie upamiętnień oraz żałoby – nienormatywnej, amoralnej, marginalnej, „słabej”, naruszającej dany porządek społeczny i kulturowy, ma szanse okazać się skuteczną strategią oporu i zmiany.

Wrześniowe pokazy odbędą się w auli I Liceum Ogólnokształcącego w Bydgoszczy, przy Placu Wolności 9 w piątek 16 września i sobotę 17 września o godz. 19.00.

Z drewnianego piórnika wydostaje się Plastuś…

fot. Magda Hueckel

Propozycją dla młodszej widowni po przerwie wakacyjnej będzie „Plastusiowy pamiętnik” w reżyserii Leny Frankiewicz – ten sam, którego przygody w powieści Marii Kownackiej cieszyły naszych rodziców, babcie i dziadków.

Historia nieporadnego, pomarańczowego ludzika zaciekawi nawet tych najbardziej niecierpliwych widzów. Przygody piórnikowych mikrusów będą dla dzieci zajmującą przygodą, pełną humoru i mądrości. Przedwojenny tekst Kownackiej stanie się na deskach teatru uniwersalną opowieścią o przyjaźni, która nieraz zadziwi publiczność, zapraszając ją do krnąbrnego świata nicponi i hultajów, kleksów, Gumki Myszki i Tosi.

Wrześniowe pokazy odbędą się  w sobotę 24 września o godz. 16.00 oraz w niedzielę 25 września o godz. 11.00 na małej scenie TPB.

Bilety na spektakle repertuarowe są dostępne na stronie internetowej Teatru Polskiego w Bydgoszczy w zakładce „KUP BILET ONLINE”. Bilety można także zakupić w kasie biletowej Teatru (wejście od strony Parku Kochanowskiego, od ul. 20 stycznia 1920 r.) w godzinach jej otwarcia, tj. od środy do piątku od 14.00 do 18.00.

Ankieta dla Widzów

Komentarze 4
Uncategorized

Drodzy Widzowie,

zapraszamy Was do wypełnienia ankiety, którą przygotowaliśmy. Chcemy Was lepiej poznać.  Przekażcie nam swoje uwagi, jakie macie do nas pytania? Co możemy Wam zaoferować?  Wypełnienie ankiety zajmie 3-5 minut, a dla nas będzie to cennym źródłem informacji. Wasza opinia jest dla nas najważniejsza, bo bez Was nie ma nas!

Po przeanalizowaniu treści ankiety postaramy się spełnić Wasze teatralne oczekiwania!

#TPB poszukuje pracowniczek i pracowników obsługi widowni!

Dodaj komentarz
Uncategorized

Jeżeli posiadasz status studenta (od 18. do 26. roku życia), lubisz wyzwania, zarażasz pozytywną energią, jesteś otwart*, komunikatywn* i chcesz stać się częścią teatralnego zespołu – CV wraz ze zdjęciem prześlij do nas do dnia 15 sierpnia br. na adres: arkadiusz.kotarski@teatrpolski.pl

Do obowiązków pracownika należy obsługa widowni podczas spektakli oraz realizacja cyklicznych lub jednorazowych działań promocyjno-wizerunkowych.

Zapewniamy: umowę cywilnoprawną, elastyczny czas pracy z uwzględnieniem ustalonego wcześniej harmonogramu, pracę w zgranym zespole oraz atrakcyjnym i nietypowym miejscu.

Obsługa widowni jest ważnym elementem w budowaniu otwartej i przyjaznej atmosfery instytucji. Liczymy na osoby zaangażowane i zainteresowane propozycjami merytorycznymi Teatru Polskiego, które chętnie opowiedzą widzom i uczestnikom projektów o działaniach TPB.

Prosimy o dołączenie do CV poniższej klauzuli:

„Na podstawie art. 7 ust. 1 RODO oświadczam, iż wyrażam zgodę na przetwarzanie przez administratora, którym jest Teatr Polski im. Hieronima Konieczki z siedzibą w Bydgoszczy (85-071), ul. Aleja Adama Mickiewicza 2, moich danych osobowych w celu przeprowadzenia procedury rekrutacji na stanowisko pracownik/pracowniczka Obsługi Widowni. Powyższa zgoda została wyrażona dobrowolnie zgodnie z art. 4 pkt 11 RODO.”

Praca dotyczy sezonu 2022/2023: wrzesień 2022 – czerwiec/lipiec 2023 z możliwością przedłużenia na kolejny.

ZGODA NA PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH I KLAUZULA INFORMACYJNA DOTYCZĄCA REKRUTACJI

Rezydencje Artystyczne. Białoruś i Ukraina – w Teatrze Polskim w Bydgoszczy

Dodaj komentarz
Uncategorized

Teatr Polski w Bydgoszczy bierze udział w organizowanym przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego programie rezydencji artystycznej dla twórców i twórczyń z Białorusi i Ukrainy.

Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego zatwierdził listę 32 przedstawicielek i przedstawicieli zawodów teatralnych, którzy rozpoczęli rezydencje w polskich instytucjach kultury i organizacjach pozarządowych. W tym roku, w związku z wojną, kolejny etap programu poszerzony został o przedstawicielki i przedstawicieli zawodów kreatywnych związanych z teatrem w Ukrainie.

W Teatrze Polskim w Bydgoszczy swoją rezydencję realizuje Zhenia Doliak oraz Lena Laguszonkowa.

Nadrzędną ideą inicjatywy powołania rezydencji artystycznych jest łączenie ukraińskich oraz białoruskich przedstawicielek i przedstawicieli zawodów kreatywnych związanych z teatrem z polskimi organizacjami i instytucjami kultury, tworzenie sieci kontaktów i stwarzanie realnych szans na podjęcie relacji zawodowej. Rezydencja ma być formą wsparcia oraz opieki, jakie Teatr oferuje artystom podejmującym ryzyko poszukiwania nowych form wypowiedzi i relacji z widzami.

fot. Dariusz Gackowski

Zhenia Doliak – ukraińska aktorka, absolwentka Narodowego Uniwersytetu Teatru, Filmu i Telewizji I.K. Karpenko-Kary w Kijowie.

Od 2020 roku aktorka Ukraińskiego Akademickiego Teatru Muzyczno-Dramatycznego im. Wasyla S. Wasylki w Odessie.

Występowała m.in. w spektaklu „Demony” na podstawie sztuki Natalii Worożbyt (Lidka), inscenizacji powieści Horace’a McCoya „Czyż nie dobija się koni?” (Ruby), „Pippi Pończoszanka” w inscenizacji Leny Laguszonkowej (Pippi), czy w „Jarmarku soroczyńskim” na podstawie Mikołaja Gogola w reżyserii Konstantina Pivovarova.

fot. Dariusz Gackowski

Lena Laguszonkowa – ukraińska dramatopisarka, finalistka AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy 2021. Urodziła się w miejscowości Stanica Ługańska w Ukrainie. Jest absolwentką wydziału historii Ługańskiego Państwowego Uniwersytetu im. Tarasa Szewczenki. Pierwsze próby pisania poezji i prozy podejmowała jeszcze w dzieciństwie, jednak zniszczyła cały dorobek z tamtego czasu.

Debiutowała jako dramatopisarka w 2018 sztuką „BAZA”, opowiadającą o kobietach i prostytucji, prezentowaną podczas festiwalu Tydzień Sztuki Aktualnej (Тиждень актуальной пьесы).

Współpracuje z Młodym teatrem oraz teatrem PostPlay. Współkuratoruje laboratorium Narodowego Stowarzyszenia Teatralnych Działaczy Ukrainy. Jest laureatką konkursów Tydzień Sztuki Aktualnej i Drama.UA.

Autorka sztuk takich jak m.in.: „Czapajew i Wasilisa” o dekomunizacji i przemocy wśród nastolatków, „Plaga” – o pandemii w Londynie w XVII wieku, „Hernán Cortés i pozostali” o konkwistadorach i postkolonialnych traumach, „Matka Gorkiego. Saga rodzinna”  poruszająca temat traum dorastania, które przypadły na czas potężnych przemian systemu komunistycznego ZSRR (Aurora 2021), czy „Mój sztandar zasikał kotek”, którą ukończyła w schronie, w bombardowanym Kijowie, a którą Teatr Polski w Bydgoszczy prezentował w marcu tego roku.

FINALISTKI 2. edycji AURORY. NAGRODY DRAMATURGICZNEJ MIASTA BYDGOSZCZY

Dodaj komentarz
Uncategorized

Jury 2. edycji AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy w składzie: Davit Gabunia, Julia Holewińska, Agnieszka Lubomira Piotrowska, Veronika Skliarova, po przeczytaniu 195 utworów z 15 krajów postanowiło zakwalifikować do Finału:

Staša Bajac “Ta będzie taka sama”, tytuł oryginalny: «Ova će biti ista» (Serbia)

Marta Sokołowska “Proszę, niech zapanuje pokój.” (Polska)

Luda Tymoshenko “Pięć pieśni Polesia”, tytuł oryginalny: «ПЯТЬ ПІСЕНЬ ПОЛІССЯ» (Ukraina)

Elise Wilk “Znikająca”, tytuł oryginalny: «Disapariţii» (Rumunia)

Nina Zakhozhenko “Ja, wojna i plastikowy granat” tytuł oryginalny «Я, війна і пластикова граната» (Ukraina)

Jury pragnie także wyróżnić i rekomendować do wystawienia teatrom w Polsce i zagranicą następujące sztuki:

Stefan Aleksic „A Feast” (Serbia)

Maria Belkovich „Любое место, где остались следы” (Białoruś)

Andrij Bondarenko „Синдром уцілілог” (Ukraina)

Danilo Brakočević „The Highflyer” (Serbia)

Iva Brdar „And If I Don’t Behave Than What” (Serbia)

Beniamin M. Bukowski „Dzieciątko z Charkowa” (Polska)

Michał Buszewicz „Edukacja seksualna” (Polska)

Tijana Grumić „Do birds have the capacity for fun?” (Serbia)

Olga Grzelak „Myszy” (Polska)

Anka Herbut „Rohtko” (Polska)

Daria Kubisiak „Wyparte” (Polska)

Lena Kudayeva „Один день” (Ukraina)

Lena Laguszonkowa „Mój sztandar zasikał kotek”, tytuł oryginalny: «МОЁ ЗНАМЯ ОБОСЦАЛА КОШЕЧКА» (Ukraina)

Marian Mahor „Przybysz” (Polska)

Przemysław Pilarski „Pośród gospodarstw” (Polska)

Wojciech Rodak „cHIMera” (Polska)

Andreea Ioana Tănase „98% (the right decision)” (Rumunia)

Marcin Teodorczyk „Jura z Placu Napoleona” (Polska)

[EN]

The jury of 2nd edition of AURORA. The Dramatic Award of the City of Bydgoszcz composed of: Davit Gabunia, Julia Holewińska, Agnieszka Lubomira Piotrowska, Veronika Skliarova, having read 195 works from 15 countries decided to qualify for the final:

Staša Bajac „Ova će biti ista” („This one will be the same”) – Serbia

Marta Sokołowska „Proszę, niech zapanuje pokój.” („Please, let there be peace”) – Poland

Luda Tymoshenko „ПЯТЬ ПІСЕНЬ ПОЛІССЯ” („Five songs of Polesie”) – Ukraine

Elise Wilk „Disapariţii” („Disappearing”) – Romania

Nina Zakhozhenko „Я, війна і пластикова граната” („Me, war and plastic grenade”) -Ukraine

Moreover, the jury would also like to distinguish and recommend the following plays for staging to theatres in Poland and abroad:

Stefan Aleksic „A Feast” (Serbia)

Maria Belkovich „Любое место, где остались следы” (Belarus)

Andrij Bondarenko „Синдром уцілілог” (Ukraine)

Danilo Brakočević „The Highflyer” (Serbia)

Iva Brdar „And If I Don’t Behave Than What” (Serbia)

Beniamin M. Bukowski „Dzieciątko z Charkowa” (Poland)

Michał Buszewicz „Edukacja seksualna” (Poland)

Tijana Grumić „Do birds have the capacity for fun?” (Serbia)

Olga Grzelak „Myszy” (Poland)

Anka Herbut „Rohtko” (Poland)

Daria Kubisiak „Wyparte” (Poland)

Lena Kudayeva „Один день” (Ukraine)

Lena Laguszonkowa „МОЁ ЗНАМЯ ОБОСЦАЛА КОШЕЧКА” (Ukraine)

Marian Mahor „Przybysz” (Poland)

Przemysław Pilarski „Pośród gospodarstw” (Poland)

Wojciech Rodak „cHIMera” (Poland)

Andreea Ioana Tănase „98% (the right decision)” (Romania)

Marcin Teodorczyk „Jura z Placu Napoleona” (Poland)

[RU]

Жюри 2-го выпуска АВРОРЫ. Драматургической премии г. Быдгощи в составе: Давит Габуния, Юлия Холевиньска, Агнешка Любомира Пиотровска, Вероника Склярова по прочтению 195 текстов из 15 стран приняло решение номинировать 5 финалисток:

Сташа Баяц «Эта будет такой же», оригинальное название: «Ova će biti ista» (Сербия)

Мартра Соколовска «Пожалуйста, пусть наступит мир», оригинальное название: “Proszę, niech zapanuje pokój.” (Польша)

Люда Тимошенко «Пять песен Полесья»,  оригинальное название: «ПЯТЬ ПІСЕНЬ ПОЛІССЯ» (Украина)

Элис Вилк «Исчезающая», оригинальное название: «Disapariţii» (Румыния)

Нина Захоженко «Я, война и пластиковая граната»,  оригинальное название: «Я, війна і пластикова граната» (Украина).

Кроме того, жюри также хотело бы отметить и рекомендовать следующие пьесы для постановки в театрах в Польше и за рубежом:

Стефан Алексич «Пир», оригинальное название: „A Feast” (Сербия)

Мария Белькович «Любое место, где остались следы» (Беларусь)

Андрий Бондаренко «Синдром уцелевшего», оригинальное название: „Синдром уцілілог” (Украина)

Данило Бракочевич «Честолюбец», оригинальное название: „The Highflyer” (Сербия)

Ива Брдар «Что, если я не буду вести себя хорошо?», оригинальное название: „And If I Don’t Behave Than What” (Сербия)

Беньямин Буковски «Младенец из Харькова», оригинальное название: „Dzieciątko z Charkowa” (Польша)

Михал Бушевич «Секс просвещение», оригинальное название: „Edukacja seksualna” (Польша)

Тияна Грумич «Умеют ли птицы веселиться?», оригинальное название: „Do birds have the capacity for fun?” (Сербия)

Ольга Гжеляк «Мыши», оригинальное название: „Myszy” (Польша)

Анка Хербут «Ротко», оригинальное название: „Rohtko” (Польша)

Дария Кубисяк «Вытеснение», оригинальное название: „Wyparte” (Польша)

Лена Кудаева «Один день» (Украина)

Лена Лягушонкова «МОЁ ЗНАМЯ ОБОСЦАЛА КОШЕЧКА» (Украина)

Мариан Махор «Прибывший, оригинальное название: „Przybysz” (Польша)

Пшемыслав Пилярски «Среди ферм», оригинальное название: „Pośród gospodarstw” (Польша)

Войцех Родак «хИМера», оригинальное название: „cHIMera” (Польша)

Андреа Иоанна Тэнасе «98% (правильное решение), оригинальное название: „98% (the right decision)” (Румыния)

Марцин Теодорчик «Юра с площади Наполеона», оригинальное название:  „Jura z Placu Napoleona” (Польша)

Podsumowaliśmy sezon artystyczny 2021/2022

Dodaj komentarz
Uncategorized

Z końcem czerwca zakończyliśmy w Teatrze Polskim w Bydgoszczy sezon artystyczny 2021/2022 z 8 premierami i ponad 130 pokazami zarówno na scenie własnej, jak i w innych przestrzeniach – w kraju oraz poza nim. Rodzime produkcje były prezentowane i niejednokrotnie nagradzane na ogólnopolskich festiwalach teatralnych, a jubileuszowa 20. edycja Festiwalu Prapremier ODZYSKIWANIE, zyskała zupełnie nową formułę, którą ukoronowała pierwsza edycja AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy.

Sezon był dla Teatru Polskiego niezwykle pracowity i obfity w nowe realizacje. Mimo wszelkich przeciwności losu, wychodzenia z pandemii, wciąż rosnącej inflacji, potrzeby wsparcia uchodźców z Ukrainy, którzy trafili do naszego kraju w wyniku agresji rosyjskiej, i w końcu mimo dynamicznej sytuacji związanej z rozpoczęciem pierwszego etapu remontu naszego Teatru, skutkującej koniecznością poszukiwania alternatywnych przestrzeni do gry. – mówi Wojciech Faruga Dyrektor TPB.

W sezonie 2021/2022 zrealizowaliśmy aż osiem premier, rozpoczynając 4. września koprodukcją TPB i Teatru Powszechnego w Warszawie „Twarzą w twarz” w reżyserii Mai Kleczewskiej, inspirowaną scenariuszem Ingmara Bermana. Niespełna dwa tygodnie później odbyła się premiera spektaklu stworzonego przez duet dyrektorski – Julię Holewińską i Wojciecha Farugę – „Katyń. Teoria barw”. W październiku Michał Borczuch przygotował „Przemiany”, w których obok zespołu aktorskiego wystąpiła młodzież z Warszawy i Bydgoszczy. Spektakl powstał w ramach Pracowni Przemiany, dzięki współpracy TPB i Teatru Studio w Warszawie, Festiwalu Mała Boska Komedia oraz Teatru Łaźnia Nowa w Krakowie. 

Rok 2022 rozpoczęła premiera spektaklu „Nic o nas bez nas” inspirowanego twórczością dokumentalną Krzysztofa Kieślowskiego, z którą zmierzył się gruziński reżyser Data Tavadze. Projekt powstał w ramach międzynarodowej współpracy z Royal District Theatre z Tibilisi. Pod koniec stycznia Julia Holewińska i Wojciech Faruga przygotowali muzyczną wersję baśni o „Czerwonym Kapturku”. Marzec przyniósł kolejne dwa spektakle: powstały w ramach Festiwalu Nowe Epifanie „Kierunek zwiedzania”, na podstawie książki Marcina Wichy, który wyreżyserowała Aleksandra Bielewicz oraz „Oficerki. O policji. Fantazja oparta na faktach” w reżyserii Anny Smolar, będące koprodukcją z Teatrem Komuna Warszawa. Sezon zakończyły pokazy najnowszej produkcji TPB, czyli stworzonego na motywach powieści Jerzego Żuławskiego, „Srebrnego globu” w reżyserii Michała Buszewicza.

Sezon 2021/22 w TPB to sezon odpowiedzialności społecznej i festiwali

Poza realizacjami repertuarowymi, zaangażowaliśmy się w działania społeczne i lokalne, jak warsztaty teatralne podczas XVI Bydgoskiego Trójkąta Literackiego, Forum Przyszłości Kultury, Europejska Noc Muzeów czy Międzynarodowy Dzień Pamięci Ofiar Holokaustu. Dzięki współpracy TPB z Polskim Ośrodkiem ASSITEJ, warszawskim Teatrem Ochoty i Domem Spotkań z Historią, mogliśmy zobaczyć spektakl „1981. Nowy wspaniały kraj” w reżyserii Wojciecha Farugi, który powstał w ramach obchodów 40. rocznicy wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. Przygotowaniom do tego projektu towarzyszyły warsztaty Story Lab 1981. STAN WOJENNY z udziałem seniorów z Senior. Dom Dziennego Pobytu w Bydgoszczy

Łącznie w sezonie 2021/2022 zespół Teatru Polskiego w Bydgoszczy zagrał ponad 130 przedstawień, nie tylko na swojej scenie, ale także w innych przestrzeniach miasta, w kraju i poza nim. Nasze produkcje prezentowane były na festiwalach teatralnych, m.in. na 14. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia w Krakowie, Festiwalu Nowe Epifanie w Warszawie czy na 56. Przeglądzie Teatrów Małych Form w Szczecinie KONTRAPUNKT.

Ogromnie cieszy nas fakt, że nasze spektakle nie tylko są prezentowane na najważniejszych festiwalach teatralnych, ale także są wysoko oceniane przez ich publiczność, krytykę i jurorów. W ubiegłym sezonie spektakl „Przemiany” w reżyserii Michała Borczucha otrzymał Grand Prix Festiwalu KORCZAK DZISIAJ. Z kolei na KONTRAPUKCIE aktorka TPB Sara Celler-Jezierska otrzymała nagrodę im. Kazimierza Krzanowskiego za rolę w spektaklu „Maszyna”. Takie sukcesy niezwykle cieszą i pokazują, że bydgoski Teatr jest jednym z najbardziej liczących się zespołów w Polsce – dodaje Wojciech Faruga.

Z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru nagrody Marszałka Województwa Kujawsko-Pomorskiego odebrali aktorka Małgorzata Trofimiuk i brygadzista obsługi sceny Artur Ekwiński, a stypendium artystyczne Prezydenta Miasta Bydgoszczy, przyznane z okazji 676. rocznicy nadania praw miejskich Bydgoszczy, otrzymał aktor TPB Damian Kwiatkowski.

XX jubileuszowa edycja Festiwalu Prapremier w nowej formule i I edycja AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy

W roku 2021 odbyła się jubileuszowa 20. edycja Festiwalu Prapremier ODZYSKIWANIE, której towarzyszyła pierwsza edycja AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy. Szkice sceniczne konkursowych utworów stały się główną osią wydarzeń festiwalowych. W ramach festiwalu odbył się także konkurs dla Młodych Dramatopisarzy i Dramatopisarek „Szukamy Polskiego Szekspira”, organizowany we współpracy z Polskim Ośrodkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Teatrów Dla Dzieci i Młodzieży ASSITEJ. W sumie w ramach FPP Teatr Polski w Bydgoszczy zrealizował  ponad 20 wydarzeń – spektakli, prezentacji szkiców scenicznych, pokazów filmowych, debat i spotkań z twórcami.  

Atutem organizowanego przez nas Festiwalu Prapremier jest różnorodność wydarzeń. Odchodzimy od formuły, w której wszystko toczy się wokół prezentacji spektakli, często powtarzających się w programach głównych imprez teatralnych w Polsce. Dzięki temu możemy włączać w festiwalowe działania coraz to nowe grupy odbiorców i otwierać się na ich różne potrzeby. – mówi Julia Holewińska, Zastępczyni Dyrektora ds. Programowych.

Zaangażowanie zespołu TPB w działania interwencyjne związane z sytuacją w Ukrainie

Sytuacja uchodźcza, wynikająca z agresji rosyjskiej na Ukrainę, wymagała także otwarcia na nowych uczestników i uczestniczki kultury, którzy zamieszkali w naszym regionie, a także z  troski o artystów i artystki, którym odebrano możliwość tworzenia w ich kraju. W ramach działań interwencyjnych, w marcu, zespół Teatru Polskiego wraz z Miejskim Centrum Kultury oraz bydgoskimi aktywistkami i aktywistami zrealizował czytanie performatywne dramatu „Mój sztandar zasikał kotek” w reżyserii Klaudii Hartung-Wójciak, który autorka, Lena Laguszonkowa kończyła pisać w schronie w bombardowanym Kijowie. Pod koniec maja widzowie Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego KONTAKT mogli zobaczyć „Życie na wypadek wojny” w reżyserii Uli Kijak, który powstał na podstawie tekstu finalistki AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy – Leny Laguszonkowej. Projekt ten został stworzony przez grupę artystek, uchodźczyń wojennych, które osiadły w województwie kujawsko-pomorskim. Spektakl został zrealizowany we współpracy TPB z Miejskim Centrum Kultury w Bydgoszczy oraz Teatrem im. Wilama Horzycy w Toruniu. 

Dzięki wsparciu Prezydenta Miasta Bydgoszczy i Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie, TPB przyjął na rezydencje artystki z Ukrainy: Lenę Laguszonkową, dramatopisarkę, finalistkę AURORY 2021, której niedawno została przyznana nagroda European New Talent Drama Award 2022 – najbardziej prestiżowe wyróżnienie dla młodych dramatopisarzy, przyznawane przez Schauspiel Stuttgard oraz Zhenię Doliak, aktorkę Ukraińskiego Akademickiego Teatru Muzyczno-Dramatycznego im. Wasyla S. Wasylki w Odessie, którą bydgoska publiczność będzie mogła zobaczyć w pierwszej produkcji nowego sezonu artystycznego w TPB. Premiera „Ameryki” w reżyserii Julii Holewińskiej zaplanowana jest na 9. września. 

Zakończenie sezonu artystycznego nie wiąże się w Teatrze Polskim w Bydgoszczy ze zmniejszeniem aktywności. Jeszcze w lipcu – w ramach działań integracyjnych – TPB zorganizuje półkolonie dla dzieci z Polski i Ukrainy „Rozmówki w ruchu/Розмовник на ходу”, realizowane w ramach programu Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego „Lato w teatrze”.

Polsko-ukraińskie rozmówki w ruchu w Teatrze Polskim w Bydgoszczy w ramach projektu „Lato w teatrze”

Dodaj komentarz
Uncategorized

Teatr Polski w Bydgoszczy ogłasza nabór do półkolonii dla dzieci w wieku 8-12 lat „Rozmówki w ruchu/Розмовник на ходу”, realizowane w ramach programu Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego „Lato w teatrze”, których celem jest pomoc w budowaniu relacji pomiędzy dziećmi ukraińskimi i polskimi oraz naukę języków poprzez sztukę.

Podczas dwóch tygodni spotkań będziemy obcować z różnymi dziedzinami artystycznymi – plastyką, muzyką, tańcem i oczywiście – z teatrem.

Warsztaty będą okazją do wspólnego spotkania dla dzieci ukraińskich i polskich oraz naturalnego zagłębienia się w kulturę, a przede wszystkim w język sąsiadujących ze sobą krajów. Istotą projektu jest połączenie artystycznych działań z pogranicza teatru i sztuki z nauką języka.

Zajęcia nie będą jednak przypominać kursu językowego – mają zachęcić do poznawania języka i kultury przez sztukę i będą nastawione na wzajemną wymianę umiejętności językowych oraz zawiązywanie relacji. Uczestnicy warsztatów będą uczyć się komunikacji przez zabawę, tworząc połączenia pomiędzy tym, czego doświadczają, a słowami i wyrażeniami związanymi z doświadczeniami. Chcemy wspólnie przełamywać bariery językowe i eksplorować pozajęzykowe sposoby porozumiewania się.

Tworzone przez cały okres półkolonii materiały będą zbierane i posłużą do przygotowania tytułowych “Rozmówek w ruchu/Розмовник на ходу” – praktycznego słownika skierowanego od dzieci dla dzieci.

Półkolonie realizowane będą w dniach 18-31 lipca 2022 (zajęcia od poniedziałku do soboty, w godzinach 9:30 – 15:30).

Warsztaty prowadzić będą: Damian Kwiatkowski – warsztaty teatralne, Valentina Protsenko – warsztaty plastyczne, Krystian Łysoń – warsztaty ruchowe, Marcin Muszyński – warsztaty muzyczne.

Zapisy do 3 lipca poprzez formularz: https://forms.gle/bsNR7gKarBCdmmkf6

Szczegóły organizacyjne prześlemy w odpowiedzi na zgłoszenie.

W razie pytań prosimy o kontakt na adres: edukacja@teatrpolski.pl

Ilość miejsc jest ograniczona, decyduje kolejność zgłoszeń.

Projekt jest realizowany w ramach programu Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego „Lato w teatrze”, finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

OPIS PROGRAMU 

Lato w teatrze 2022 LATO W TEATRZE to program Instytutu Teatralnego im. Zbigniewa Raszewskiego w Warszawie, realizowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jego celem jest popularyzowanie pedagogiki teatralnej. Program składa się z konkursu grantowego na realizację dwutygodniowych warsztatów artystycznych dla dzieci i młodzieży, szkoleń z zakresu pedagogiki teatru oraz artystyczno-edukacyjnych projektów objazdowych w namiocie cyrkowym.

W aktualnej 15. edycji programu dofinansowanie otrzymało 69 ośrodków z całej Polski – 25 organizacji pozarządowych i 44 samorządowe instytucje kultury. Ośrodki, które w poprzednich latach co najmniej trzykrotnie organizowały Lato w teatrze, mają za zadanie zrealizować projekt wspólnie z organizacją partnerską, która dotychczas nie brała udziału w programie. Ten moduł został nazwany Lato w teatrze +, a dofinansowanie przyznano 4 ośrodkom.

Autorskie warsztaty przygotowywane przez pedagogów i artystów są dla dzieci i młodzieży szansą na poznanie i samodzielne wykorzystanie teatralnego języka, a przede wszystkim na twórcze wyrażenie siebie i zabawę teatrem.

LATO W TEATRZE 2022 organizują: 

W ramach modułu LATO W TEATRZE+ 

Biblioteka – Centrum Kultury i Promocji Gminy Lubiewo + Gminny Ośrodek Kultury w Cekcynie Dom Kultury w Strzelnie + Gminny Ośrodek Kultury w Wilczynie Fundacja „Teatr Latarnia” + Gminne Centrum Kultury w Gródku Gminny Ośrodek Kultury w Górznie + Centrum Kultury i Sportu w Osieku 

W ramach modułu LATO W TEATRZE 

Babiogórskie Centrum Kultury, Białołęcki Ośrodek Kultury, Biblioteka Publiczna Miasta i Gminy im. Eugeniusza Paukszty w Skokach, Bytomski Teatr Tańca i Ruchu Rozbark, Centrum Kultury i Biblioteka Miejska im. F Chruściela w Ornecie, Dom Kultury „Praga” w Dzielnicy Praga-Północ m.st. Warszawy, Europejskie Centrum Bajki im. Koziołka Matołka w Pacanowie, Fundacja Czwarty Wymiar, Fundacja Ditero, Fundacja Fala Nowej Kultury, Fundacja hydro-polis, Fundacja KONTRA/BANDA, Fundacja Krajobrazy, Fundacja Plenerownia, Fundacja „Pracownia Inspiracji Społecznych”, Fundacja Przepływy, Fundacja Rozwoju i Promocji Kultury „VIA CULTURAE”, Fundacja „Teatr Układ Formalny”, Fundacja „W TO MI GRAJ”, Fundacja Zamek Bełżyce, Fundacja Zaułek Krzysztofa Falkowskiego, Gminne Centrum Kultury i Sportu w Wieniawie, Gminny Klub Kultury w Karnicach, Gminny Ośrodek Kultury w Jedwabnie, Gminny Ośrodek Kultury w Lanckoronie, Gminny Ośrodek Kultury w Mełgwi, Gminny Ośrodek Kultury w Międzyrzecu Podlaskim z/s w Wysokim, Gminny Ośrodek Kultury w Radwanicach, Gminny Ośrodek Kultury w Uściu Gorlickim, Goleniowski Dom Kultury, Kieleckie Centrum Kultury, Koło Gospodyń Wiejskich „Urzeczanki” we wsi Coniew, Krakowskie Forum Kultury, Miejski Dom Kultury „Bogucice-Zawodzie”, Miejski Dom Kultury w Bełżycach, Miejskie Centrum Kultury i Sportu w Jaworznie, Miejskie Centrum Kultury w Ciechocinku, Miejskie Centrum Kultury w Piaskach, Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Aktywności w Szklarskiej Porębie, Miejsko-Gminny Dom Kultury w Otmuchowie, Miejsko Gminny Ośrodek Kultury Sportu i Rekreacji w Sokołowie Małopolskim, Międzynarodowe Centrum Kultury Nowy Teatr, Nałęczowski Ośrodek Kultury, Ośrodek Teatralny Kana, Radziejowski Dom Kultury, Samorządowe Centrum Kultury i Promocji Gminy Zabierzów, Staszowski Ośrodek Kultury, Stowarzyszenie Kolektyw Kobietostan, Stowarzyszenie „Kulturalna Partyzantka”, Stowarzyszenie Multi.Art, Stowarzyszenie Odnowy i Rozwoju Wsi Niezdrowice, Stowarzyszenie Otwarty Śląsk, Stowarzyszenie Rzeczpospolita Norwidowska, Stowarzyszenie Smak Przygody, Stowarzyszenie Teatr Nowy, Suwalski Ośrodek Kultury, Teatr im. H. Ch. Andersena w Lublinie, Teatr Kameralny w Bydgoszczy, Teatr Mały Tychy, Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy, Teatr Polski w Poznaniu, Teatr Przypadków Feralnych, Teatr Rampa „na Targówku”, Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Toruniu, Żuławski Ośrodek Kultury w Nowym Dworze Gdański

Więcej informacji na temat programu na:

www.latowteatrze.pl

www.facebook.com/programLatowteatrze

Wielkie nazwiska świata teatru i filmu – poznaliśmy skład osobowy jury oraz kapituły AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy 2022

Dodaj komentarz
Uncategorized

Skład jury i kapituły, który zdecyduje o wyborze finalistów oraz laureata drugiej już edycji konkursu AURORA. Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy, będzie miał w tym roku bardzo mocną reprezentację zarówno z Polski, jak i Ukrainy oraz Gruzji.

W składzie jury, które wybierze pięć finałowych tekstów, znaleźli się: Davit Gabunia (uznany gruziński pisarz i dramatopisarz), Julia Holewińska (dramatopisarka polska, zastępczyni Dyrektora Teatru Polskiego w Bydgoszczy ds. programowych), Veronika Skliarova (ukraińska producentka teatralna, menedżerka kultury, krytyczka teatralna i dziennikarka) oraz Agnieszka Lubomira Piotrowska (tłumaczka dramatów z języka rosyjskiego, członkini Zarządu sekcji C Stowarzyszenia Autorów ZAiKS).

W Kapitule, która zdecyduje o wyborze zwycięskiego tekstu i przyzna AURORĘ. Nagrodę Dramaturgiczną Miasta Bydgoszczy w wysokości 50 000 zł zasiądą: Agnieszka Holland (polska reżyserka i scenarzystka filmowa), Natalia Worożbyt (dramatopisarka ukraińska, reżyserka, scenarzystka, kuratorka projektów teatralnych i społecznych), Davit Gabunia, Julia Holewińska, Agnieszka Lubomira Piotrowska.

W tym roku do konkursu AURORA. Nagroda Dramaturgiczna Miasta Bydgoszczy zgłoszonych zostało 195 utworów spełniających wymogi regulaminowe. Nabór tekstów w języku polskim, ukraińskim, rosyjskim i angielskim trwał do 15 maja. Ich autorki i autorzy pochodzą z 15 krajów: Serbii, Macedonii, Rumunii, Finlandii, Chorwacji, Ukrainy, Azerbejdżanu, Białorusi, Bośni i Hercegowiny, Litwy, Kosowa, Kazachstanu, Kirgistanu, Gruzji oraz Polski.

Finalistów AURORY. Nagrody Dramaturgicznej Miasta Bydgoszczy poznamy 30 czerwca, a laureata lub laureatkę – podczas XXI edycji Festiwalu Prapremier, który trwać będzie od 14 do 29 października w Teatrze Polskim w Bydgoszczy.

Agnieszka Holland

fot. Jacek Poremba

Reżyserka i scenarzystka filmowa urodzona w 1948 roku w Warszawie.

Ukończyła praską uczelnię filmową FAMU w 1971 roku, Swoją karierę filmową rozpoczęła współpracą z Krzysztofem Zanussim oraz ze swoim mentorem Andrzejem Wajdą. Jako reżyser zadebiutowała filmem telewizyjnym “Wieczór u Abdona” (1975). Jej pierwszy film kinowy to “Aktorzy prowincjonalni”(1978)- jeden ze sztandarowych filmów tzw. “kina moralnego niepokoju”, nagrodzony w Cannes nagrodą FIPRESCI w 1980r. Rok później, po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego, wyemigrowała do Francji.

Zrealizowała wiele filmów w koprodukcjach międzynarodowych: wśród nich “Europa, Europa”(1990), wyróżniony nominacją do Oskara za najlepszy scenariusz. Nominacje do Oskara otrzymała również w 1985 i 2012- obie w kategorii najlepszego filmu nieanglojęzycznego- za filmy “Gorzkie żniwa” oraz “W ciemności”.

Ze swoim przyjacielem Krzysztofem Kieślowskim współpracowała nad scenariuszem jego trylogii “Trzy kolory”.

Inne jej filmy to między innymi „Gorączka”(1980), „Kobieta samotna”(1981), “Zabić księdza”(1988), “Olivier, Olivier”(1991), “Tajemniczy ogród”(1993), “Całkowite zaćmienie”(1995), “Plac Waszyngtona”(1997), “Trzeci cud”(1999), “Strzał w serce”(2001), “Julia wraca do domu”(2002), “Kopia mistrza”(2005), „Pokot” (2017), „Gareth Jones” (2019).

Formatowała i realizowała poszczególne odcinki kilku znaczących serii telewizyjnych w USA (m.in. The Wire, Treme, The Killing, House of Cards).

Wyreżyserowała miniserie: “Gorejący krzew” dla HBO Europe, inspirowaną samobójczą śmiercią Jana Palacha, 21-letniego studenta, który podpalił się w Pradze w ramach protestu przeciw reżimowi komunistycznemu i okupacji Czechosłowacji przez wojska Układu Warszawskiego, a także “Dziecko Rosemary”, realizowane dla amerykańskiego kanału NBC Jest jedną z reżyserek pierwszego polskiego serialu dla Netflix – „1983”.

Jej ostatni film „Szarlatan”, który miał swoją premierę na 70. Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Berlinie, do polskich kin wszedł jesienią 2020.

Natalia Worożbyt

Dramatopisarka, scenarzystka, reżyserka, kuratorka projektów teatralnych i społecznych. Urodziła się w Kijowie w 1975 roku.

fot. Volodymyr Shuvayev

Jest absolwentką wydział dramaturgii Instytutu Literackiego im. Maksima Gorkiego w Moskwie. Zajmuje się rozwojem współczesnego ukraińskiego teatru dramatycznego i dokumentalnego. Jest założycielką (wraz z Georgem Genoux) Teatru Peresełencia, zajmującego się problemem wojny na wschodzie Ukrainy i uchodźcami wewnętrznymi. Kuratorka festiwali „Donkult” i „Gogolfest”, oraz jedna z założycielek festiwalu dramaturgii ukraińskiej „Tydzień sztuki aktualnej”.

Współautorka projektu dokumentalnego „Pamiętniki Majdanu”, kuratorka projektu teatralno-społecznego „Akt klasowy: Wschód-Zachód”. Większość jej projektów dotyczy pracy z osobami, które przeżyły i przeżywają wojnę we wschodniej Ukrainie.

Jest autorką około dwudziestu sztuk wystawianych na całym świecie, w tym w Royal Shakespeare Theatre i Royale Courte Theatre (Wielka Brytania), przetłumaczonych na różne języki obce, a niektóre wydane w formie książkowej. Najpopularniejsze to „Spichlerz”, „Dzienniki Majdanu”, „Złe drogi” i „Sasza, wyrzuć śmieci” – wszystkie sztuki dotyczą ważnych dramatycznych wydarzeń na Ukrainie. W Polsce jej sztuki mogliśmy oglądać choćby w Teatrze Powszechnym w Warszawie (“Dzienniki Majdanu” 2014).

Worożbyt jest także autorką scenariuszy pełno i krótkometrażowych. Stworzyła scenariusz do filmu fabularnego “Cyborgi. Bohaterowie nie umierają” w reż. Akhtem Seitablayev (2017), który zdobył Nagrodę Ukraińskiej Akademii Filmowej za najlepszy scenariusz. Scenarzystka serialu „Złapać Kajdasza”, który został uznany za najlepszy serial 2021 roku, zdobywając Narodową Nagrodę Filmową “Złoty Dziga”.

W 2020 roku zadebiutowała jako reżyserka filmową adaptacją “Złych dróg”. Za ten film Worożbyt otrzymała nagrodę krytyków filmowych Werony na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji. Została także wyróżniona czterema nagrodami Ukraińskiej Akademii Filmowej “Złoty Dziga” (m.in. za reżyserię i scenariusz) oraz Nagrodą Ukraińskich Krytyków Filmowych Kinokolo. Film otrzymał główną nagrodę na festiwalu filmu autorskiego w Belgradzie. „Złe drogi” zostały wybrane jako ukraiński kandydat do Oskarów 2020.

Laureatka Państwowej Nagrody imienia Tarasa Szewczenko (2022) za sztukę „Złe drogi” oraz  Państwowej Nagrody imienia Ołeksandra Dowżenki za wybitny wkład w dziedzinie filmu.(2021).

Agnieszka Lubomira Piotrowska

fot. Zuzanna Waś

Tłumaczka literatury rosyjskiej, ukraińskiej i białoruskiej, znawczyni teatru i kultury rosyjskiej, kuratorka projektów teatralnych w Polsce i Rosji. Tłumaczyła m.in. powieści Władimira Sorokina, Wiktora Jerofiejewa, dramaturgię klasyczną (m.in. Antona Czechowa, Nikołaja Gogola) i współczesną (Iwana Wyrypajewa, Nikołaja Koladę, Jewgienija Griszkowca, Wasilija Sigariewa, Pawła Priażko, Klima i in.).

Pracowała na filologii rosyjskiej UMCS, jako redaktorka w miesięczniku „Literatura na Świecie”, współtwórczyni i dyrektorka artystyczna Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Demoludy w Olsztynie (w latach 2006-2008), jurorowała w konkursach dramaturgicznych w Jekaterynburgu, Mińsku i Permie, współpracowała z Instytutem Teatralnym w Warszawie oraz Instytutem Adama Mickiewicza. Kuratorka „części wschodniej” na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym „Konfrontacje” w Lublinie; kuratorka Festiwalu „Da! Da! Da! Współczesny Teatr, Dramat i Performans z Rosji” w Warszawie; autorka idei i kuratorka Festiwalu Kolady w Warszawie.

Była jurorką na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Kolyada Plays w Jekaterynburgu, na Międzynarodowym Festiwalu Teatru i Filmu TEXTURE w Permie oraz Rosyjskiej Nagrody Literackiej NOS. Członkini kapituły Międzynarodowej Nagrody Dramaturgicznej Aurora w Bydgoszczy.

Dwukrotna stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Likhachev Foundation.

Laureatka Nagrody Stowarzyszenia Autorów ZAIKS „za wybitne osiągnięcia w dziedzinie przekładu literatury rosyjskiej na język polski”.

Veronika Skliarova

fot. archiwum prywatne

Pochodząca z Charkowa w Ukrainie producentka teatralna i menadżerka kultury.

Dyrektorka programowa międzysektorowego festiwalu „Parade-fest”.

Krytyczka teatralna i dziennikarka.

Współzałożycielka projektu edukacyjnego „Safe theatre: Laboratory of new game rules”, który bada możliwości i potencjał teatru w nowych kontekstach pandemicznych.

Kuratorka urbanistyczno-kulturalnego projektu „Zavod. Expedition”, mającego na celu zachowanie dziedzictwa kulturowego przemysłu radzieckiego i przedsowieckiego, poprzez artystyczne przetworzenie przestrzeni starych fabryk.

Producentka działań w ramach programu teatru Dollmen „Crimea. 5am” – międzynarodowego projektu skupionego wokół sytuacji więźniów politycznych na okupowanym Półwyspie Krymskim (projekt powstały z inicjatywy Instytutu Ukraińskiego i Ministerstwa Spraw Zagranicznych Ukrainy, wspierany przez Amerykańską Agencję Rozwoju Międzynarodowego – USAID).

Julia Holewińska

fot. Tomasz Szerszeń

Dramatopisarka i dramaturżka, absolwentka Wydziału Wiedzy o Teatrze w Akademii Teatralnej. Autorka następujących dramatów: Katyń. Teoria barw, (reż. Wojciech Faruga), Turyści, Granice (reż. Bartek Frąckowiak, Teatr Polski w Bydgoszczy, 2016), Kalkstein/Czarne Słońce (reż. Joanna Grabowiecka, Teatr im. Solskiego w Tarnowie/ Teatr Łaźnia Nowa 2015), Good Night Cowboy (reż. Kuba Kowalski Teatr im. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatr WARSawy, 2015), Dolce Vita (reż. Kuba Kowalski, Teatr im. Jana Kochanowskiego w Opolu, 2014), Krzywicka/krew (finał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2013, Teatr Polskiego Radio, reż. Dobrosława Bałazay, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy, 2016), Ziemia niczyja (reż. Frank Heuel, prem. Fringe Ensamble, Bonn 2012, Teatr Powszechny w Warszawie 2013), Ciała obce (reż. Kuba Kowalski, Teatr Wybrzeże 2012; Paweł Wodziński, Teatr Polskiego Radio 2011; Lianne O’Shea, Project Art. Centre, Dublin 2013), Rewolucja balonowa (reż. Sławomir Batyra, Teatr Powszechny w Warszawie 2011; John Currivan, Theatre Upstairs, Dublin 2013, Alina Moś-Kerger, Teatr im. Osterwy w Gorzowie 2014), 12/70 (reż. Thomas Sauerteig, Sala Beckett, Barcelona 2011; Stefanie Hoster, Deutschlandradio 2013) Zina, Wodewil.

Jest także autorką sztuk dla dzieci: Skarpety i papiloty (reż. Tomasz Man, Wrocławski Teatr Lalek, 2013, Robert Drobniuch, Teatr Maska w Rzeszowie, 2016, wydanie książkowe Tashka 2013), Akademia Pani Beksy (reż. Robert Drobniuch, Teatr im. Kubuś w Kielcach, 2017).

Jako dramaturżka i autorka adaptacji pracowała przy m.in: Kotce na rozpalonym, blaszanym dachu (Teatr Polski w Poznaniu, 2011), Wichrowych Wzgórzach (Teatr Studio, 2012), Życie jest snem (Teatr Wybrzeże, 2013), Mizantropie (Teatr Polski w Poznaniu, 2014), Pani Bovary (Teatr im. Osterwy w Lublinie, 2015), Diabeł i tabliczka czekolady (Teatr im. Osterwy w Lublinie).

Jej sztuki przetłumaczone zostały na angielski, rosyjski, niemiecki, hiszpański, rumuński, włoski, czeski, japoński, ukraiński, słowacki, szwedzki i kataloński.

Publikowała m.in. w „Dialogu”, „Teatrze”, „Kontekstach”, „Tygodniku Powszechnym”, „Dwutygodniku”.

W 2010 roku za sztukę Ciała obce otrzymała Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną, w 2012 roku ta sama sztuka znalazła się w finale konkursu Stückemarkt, zaś słuchowisko na podstawie Ciał obcych zdobyło brązowy medal w konkursie Prix Europa. Ciała obce znalazły się też w finale Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. W 2013 roku Ciała obce ukazały się w amerykańskiej antologii (A) Pollonia. W tym samym roku odbyła się prezentacja Ciał obcych w New York Theatre Workshop (reż. David Schweizer).

Jest wykładowczynią w Akademii Teatralnej. W 2019 roku wyreżyserowała spektakl Hiroshima/Love w Biennale Warszawa.

Davit Gabunia

fot. Nodar Ladaria

Urodzony w 1982 w Poti w Gruzji dramaturg, redaktor i tłumacz tekstów z języka angielskiego i szwedzkiego (Wydawnictwo Bakur Sulakauri), scenarzysta i producent telewizyjny (talk show analityczny RED ZONE, serial “Sztuczne Oddychanie” – 48 odcinków), koordynator międzynarodowych programów edukacyjnych i projektów medialnych (Women’s NGO Taso Foundation, Gruziński Dom Pisarza), kierownik literacki w Royal District Theatre (Tbilisi).

Jest dwukrotnym laureatem niezależnej nagrody teatralnej Duruji (2013-14) za najlepszą nową sztukę gruzińską oraz laureatem nagrody literackiej SABA (2014) za najlepszy dramat. Jego sztuki wystawiane były w Royal District Theatre, Badisches Staatstheater Karlsruhe, Rustaveli National Theatre, w teatrach Poti, Batumi i Liberty. Przekłady Gabuni obejmują sztuki Szekspira, Strindberga, Ibsena i wielu współczesnych dramatopisarzy brytyjskich, szwedzkich i niemieckich, a także dwa tomy J.K. Rowling o Harrym Potterze.

Jego debiutancka powieść Falling Apart ukazała się w 2017 roku i stała się krajowym bestsellerem w Gruzji. W 2018 roku książka została wydana przez Rowohlt Berlin w Niemczech pod niemieckim tytułem „Farben der Nacht”.

Wykłada teorię dramatu i kreatywne pisanie na Ilia State University i Royal District Theatre Studio w Tbilisi w Gruzji.

W Teatrze Polskim w Bydgoszczy rozpoczęły się próby sceniczne do spektaklu “Ameryka” w reżyserii Julii Holewińskiej

Dodaj komentarz
Uncategorized

Zespół Teatru Polskiego w Bydgoszczy rozpoczął prace nad najnowszym dramatem w reżyserii Julii Holewińskiej “Ameryka”, którego premiera już jesienią na deskach TPB.

Autorami tekstu scenicznego są Julia Holewińska oraz Tomasz Szerszeń, który odpowiedzialny będzie również za przestrzeń i wideo. Oprawę muzyczną do “Ameryki” oddano w ręce Radosława Dudy.

W role bohaterów dramatu wcielą się aktorzy TPB: Żenia Doliak, Emilia Piech, Paweł L. Gilewski, Damian Kwiatkowski, Marcin Zawodziński.

Julia Holewińska o spektaklu: “Ameryka to dramat, który napisaliśmy wspólnie z Tomaszem Szerszeniem. Jest to opowieść dekolonialna, podróż po Ameryce Południowej, w którą zabiera nas Witold Gombrowicz piszący swój nowy, nieznany dramat. To opowieść o różnych formach utopii, rewolucjach i zmianach, które realizują się bądź zachodzą w Ameryce Południowej znacznie wcześniej niż w Polsce. Na scenie poza Gombrowiczem zobaczymy Maradonę, Niewolnicę Isaurę, Kolumba i Amazonię – postaci niezwykle wymiarowe, współczesne i – jak się okazuje – bardzo bliskie Polsce. Polska bowiem przegląda się w tej opowieści – niczym w lustrze – w Ameryce Łacińskiej, a Ameryka Łacińska w Polsce.

Premiera spektaklu “Ameryka” zaplanowana jest na 9 września 2022 roku na Małej Scenie TPB.